محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

448

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

مالن : در سمت اوفه است ، باغ وآب دارد . ساختمان‌ها از گل است . خَيْسار : ميانه حال وكم درخت وآب ، كوچكترين از مالن است . استربيان : آب روان واندكى باغ وبيشتر كشتزار دارد ، در كوهستانست . مارآباذ : از مالن كوچكتر . پر آب ، حاصل خيز ، دلگشا است . پوشنگ : مهمترين نواحي هوات است كه در آن سرزمين سرشناس مىباشد وچه بسا بر ما اعتراض شود كه آن را به هرات نسبت داده‌ايم ، زيرا كه بسا سلطانش آن را از هرات جدا مىسازد . گويند در دفتر ديوان نيز نامش پيش از هرات مىآيد . گفتگو در آن مانند گفتگو دربارهء طوس است . ولى پيش از ما أبو زيد كه در دفتر دارى ديوان خراسان [ خاوران ] از ما داناتر بود همين راه را رفته است [ أو پوشنگ وخواهرانش را به هرات منسوب داشته واگر ابن نسبت درست باشد روش من در ديگر بخشهاى اسلام نيز درست خواهد بود ] . شهر به اندازهء نصف هرات است ودر دشتى واقع است كه نزديك دو فرسنگ از * كوه دور است . درخت وآب فراوان دارد . چوب از آنجا به بخشهاى ديگر صادر مىشود . بارو وخندق با سه دروازه دارد : در على ، در هرات ، در قهستان . كوسوى : بزرگترين شهر پس از پوشنگ ونزديك يك سوم آنست . باغ دارد وساختمانها از گل است .